VIII
[De «Perfumar lo excelente»]
Desnudo, en el mes de julio, a mediodía. En una cama estrecha, entre dos gruesas sábanas, de dril, con la mejilla sobre el brazo que lo lamo y sabe a sal.
Miro la cal en la pared de enfrente de mi pequeña habitación. Un poco más arriba el techo con vigas. Más abajo el arcón donde he depositado todas estas mis existencias: dos pantalones, cuatro camisas y algo de ropa interior. Al lado, la silla con un inmenso sombrero de paja. En el suelo, en las baldosas blancas y negras, mis dos sandalias. También tengo a mi lado un libro.
Nací para tener eso. No me interesa decir cosas extrañas. Desde lo mínimo llegas más rápidamente a cualquier parte. Sólo que es más difícil. Y desde la muchacha que amas también llegas, que es preciso que sepas tocarla y entonces la naturaleza te obedece. Y desde la naturaleza –pero has de saber quitarle la espina.
Odysseas Elytis
Del libro El pequeño nautilo (Ο μικρός ναυτίλος, 1985), en Dignum est y otros poemas, Traducción, selección y prólogo de Cristián Carandell. Galaxia Gutenberg, 2008
VIII
[Από «Μυρίσαι το άριστον»]
Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. Σ’ ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του.
Kοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας. Λίγο πιο ψηλά το ταβάνι με τα δοκάρια. Πιο χαμηλά την κασέλα όπου έχω αποθέσει όλα μου τα υπάρχοντα: δυο παντελόνια, τέσσερα πουκάμισα, κάτι ασπρόρουχα. Δίπλα, η καρέκλα με την πελώρια ψάθα. Xάμου, στ’ άσπρα και μαύρα πλακάκια, τα δυο μου σάνταλα. Έχω στο πλάι μου κι ένα βιβλίο.
Γεννήθηκα για να ‘χω τόσα. Δεν μου λέει τίποτε να παραδοξολογώ. Aπό το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε. Mόνο που ‘ναι πιο δύσκολο. Kι από το κορίτσι που αγαπάς επίσης φτάνεις, αλλά θέλει να ξέρεις να τ’ αγγίξεις οπόταν η φύση σού υπακούει. Kι από τη φύση – αλλά θέλει να ξέρεις να της αφαιρέσεις την αγκίδα της.
Οδυσσέας Ελύτης
