Yannis Yfantís - L’antichissima luce

 

L'ANTICHISSIMA LUCE

                                 poco antes de que se apague
                                 la antiquísima luz
                                          Pier Paolo Pasolini


No conocí al rey del rebaño, el hijo del sol.
Solamente vi su vellón una vez colgado de un antiguo árbol
mientras el anochecer
se ovillaba en la raíz del árbol como una serpiente.
Oh sagrada raza de los antiguos, oh luz.
Alcancé la antiquísima luz, la respiré.
Monté desnudo a caballo bajo los árboles del Gran Día,
comí moras, tomé leche, bailé,
jugue con el tranquilo, ágil, rizado, temible
príncipe de nuestras ovejas. Y he aquí
que se secaron todos los ríos, han huido
hacia el mar, y detrás
quedan sus guijarros, las montañas --
para que habiten cíclopes y soles.

Yannis Yfantís


(Raīna, Grecia, 1949)


(Versión de Horacio Castillo en Otra Iglesia Es Imposible) 



L’ANTICHISSIMA LUCE

                   «...λίγο πριν σβήσει το πανάρχαιο φως»
                                       (Πιερ Πάολο Παζολίνι)


Δε γνώρισα τον βασιλιά του κοπαδιού, τον γιο του Ήλιου.
Μονάχα τη δορά του είδα μια φορά στο αρχαίο δέντρο κρεμασμένη ενώ το απόβραδο
τυλίγονταν στη ρίζα του δεντρού σαν ένας δράκος.
Ω των αρχαίων ιερή φυλή, ω φως.
Πρόλαβα το πανάρχαιο φως· το ανάσανα.
Καβάλησα το άλογο γυμνός κάτω απ’ τα δέντρα της Μεγάλης Μέρας·
έφαγα μούρα, ήπια γάλα· χόρεψα·
έπαιξα με τον ήσυχο, το σβέλτο, το σγουρό, τον τρομερό
πρίγκιπα των προβάτων μας. Και να!
Στέρεψαν όλα τα ποτάμια, έχουν φύγει
κατά τη θάλασσα, και πίσω
μένουν τα όστρακά τους τα βουνά-
να κατοικούνται από Κύκλωπες και ήλιους.

Γιάννης Υφαντής

Yannis Yfantís - Espacio-tiempo

 

ESPACIO-TIEMPO

Tres días antes de morir el vecino
su perro aullaba, viendo
las fases de la muerte en el futuro.

Qué milagro, un perro
como el dios del Eclesiastés
que ve pasadas todas las cosas
a una distancia de tres días un perro
distinguió el acto de una muerte.

Yo, no obstante, encuentro que no soy
ni dios ni perro, pero algo
tengo del tedio del dios –
y algo de la tristeza del perro.

Yannis Yfantís


(Traducción de Mario Domínguez Parra)


Χωρόχρονος 

Τρεις μέρες πριν πεθάνει ο γείτονας,
ούρλιαζε το σκυλί του, βλέποντας
τις φάσεις του θανάτου στο μέλλον.

Τι θάμα, ένα σκυλί
σαν το θεό του Εκκλησιαστή
που βλέπει παρελθόντα όλα τα πράγματα
σ’ απόσταση τριών μερών ένα σκυλί
διέκρινε την πράξη ενός θανάτου

Εγ’ όμως βρίσκω πως δεν είμαι
ούτε θεός ούτε σκυλί, μα έχω
κάτι από την πλήξη του θεού –
και κάτι απ’ του σκυλιού τη θλίψη.



Από τη συλλογή Μανθρασπέντα (1977) του Γιάννη Υφαντή  (*)

Yannis Yfantís - Espacio-tiempo

 

ESPACIO-TIEMPO

Tres días antes de morir el vecino
su perro aullaba, viendo
las fases de la muerte en el futuro.

Qué milagro, un perro
como el dios del Eclesiastés
que ve pasadas todas las cosas
a una distancia de tres días un perro
distinguió el acto de una muerte.

Yo, no obstante, encuentro que no soy
ni dios ni perro, pero algo
tengo del tedio del dios –
y algo de la tristeza del perro.

Yannis Yfantís


Traducción de Mario Domínguez Parra


Χωρόχρονος

Τρεις μέρες πριν πεθάνει ο γείτονας,
ούρλιαζε το σκυλί του, βλέποντας
τις φάσεις του θανάτου στο μέλλον.

Τι θάμα, ένα σκυλί
σαν το θεό του Εκκλησιαστή
που βλέπει παρελθόντα όλα τα πράγματα
σ’ απόσταση τριών μερών ένα σκυλί
διέκρινε την πράξη ενός θανάτου

Εγ’ όμως βρίσκω πως δεν είμαι
ούτε θεός ούτε σκυλί, μα έχω
κάτι από την πλήξη του θεού –
και κάτι απ’ του σκυλιού τη θλίψη.

Γιάννης Υφαντής

Από τη συλλογή Μανθρασπέντα (1977)