NÍSYROS
Estas casas en ruinas
viajan cuando la luna está llena.
Sus chimeneas
se parecen a las de barcos encantados
que se avivan y echan
un humo extraño.
Es el aliento de los emigrados
sujeto a las paredes
que se evapora y se eleva
a una muda e impetuosa llamada.
Y aquella cortinita olvidada
como pañuelo de despedida
ondea en el oscuro horizonte.
Cuando la luna está llena
estas casas en ruinas viajan.
Van y anclan
en las almohadas de los emigrados
y sus sueños enloquecen.
Por eso también los emigrantes isleños
saltan muchas veces a su sueño
y luego luchan
por prestar oídos al mar
para poderse dormir de nuevo.
Angelikí Sidirá
(Traducción de Virginia López Recio en La raíz invertida)
ΝΙΣΥΡΟΣ
Αυτά τα ερειπωμένα σπίτια
όταν γεμίσει το φεγγάρι ταξιδεύουνε.
Οι καμινάδες τους
μοιάζουν φουγάρα
στοιχειωμένων καραβιών
που ζωντανεύουνε και βγάζουνε
έναν καπνό παράξενο.
Είναι οι ανάσες των ξενιτεμένων
κρατημένες στους τοίχους
που εξατμίζονται και υψώνονται
σε μια βουβή, παράφορη επίκληση.
Κι εκείνο το ξεχασμένο κουρτινάκι
σαν μαντίλι αποχαιρετισμού
ανεμίζει στον σκοτεινό ορίζοντα.
Όταν γεμίσει το φεγγάρι
αυτά τα ερειπωμένα σπίτια ταξιδεύουνε.
Πηγαίνουνε κι αράζουν
στα μαξιλάρια των ξενιτεμένων
και τα όνειρά τους ξετρελαίνουνε.
Γι’ αυτό και οι απόδημοι νησιώτες
πολλές φορές στον ύπνο τους τινάζονται
κι ύστερα αγωνίζονται
ν’ αφουγκραστούν τη θάλασσα,
για να μπορέσουνε να κοιμηθούνε πάλι.
Αγγελική Σιδηρά
(Texto griego en Andro)