La pesadilla de Perséfone
Allí donde crecía espliego y menta salvaje
y emergía la tierra su primer ciclamen
ahora lugareños subastan los cementos
y los pájaros caen muertos sobre las chimeneas.
Allí donde juntaban las manos los místicos
piadosamente antes de entrar al altar
ahora tiran colillas los turistas
y a la nueva van a ver refinería.
Allí donde el mar se volvía bendición
y eran suspiros del campo los balidos
ahora camiones cargan a los astilleros
cuerpos vacíos niños metálicos y chapas.
Duerme Persefone
al abrazo de la tierra
al balcón del mundo
nunca vuelvas a salir.
Nikos Gatsos
ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ - Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ
Ο εφιάλτης της Περσεφόνης
Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.
Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο τελεστήριο
τώρα πετάνε τ’ αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούριο παν να δουν διυλιστήριο.
Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.
Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.
Νίκος Γκάτσος. 1999. Όλα τα τραγούδια. Αθήνα: Πατάκης.
(Fuente del texto griego)