Fotografía de Herr_Mueller - The Good Life #1

31 de mayo de 2026

Francis Bacon, por André Ostier

 


Francis Bacon, c.1980 , por André Ostier (1907-1994)



Leonor Fini, por André Ostier

 


Leonor Fini, retratada por André Ostier en 1951.



(Aquí)


Un dibujo de Foujita

 


Léonard Tsuguharu Foujita - Jeune fille au turban rayé, 1950



Dante Gabriel Rossetti - ‘La Donna Della Finestra’

 


Dante Gabriel Rossetti (1828 - 1882) - La Donna della Finestra (The Lady of Pity), 1881


(Galería de Selma Morgenstern, Flickr)


Elizabeth Taylor en 'Un lugar en el sol'

 



1951





Natalie Wood, por Ralph Crane


 

Natalie Wood (1938 - 1981), fotografiada por Ralph Crane para la revista Life (1956)



30 de mayo de 2026

José María Facha - Invocación

 

INVOCACIÓN

Ven, intacta y coqueta epifanía,
confortando mi amor que hoy está yerto
a calentar mi tálamo desierto,
mi tálamo bohemio que se enfría.

Abrígame en tu cuerpo, amada mía.
Arrópame en halagos, si despierto
de la mañana al resplandor incierto,
que sorprende velando mi agonía.

Empalaga mis labios con las mieles,
olorosas a mirtos y a claveles,
que en tu boca chorrea el entusiasmo;

y fundiendo pesares y dolores
en una libre conjunción de amores
gocemos del placer en el espasmo.

José María Facha

(San Luis Potosí, 1879 - Ciudad de México, 1942)




Paul Delvaux - Intimidad

 


Paul Delvaux (1897 - 1994) - Intimité, 1963



Antonio Donghi - El malabarista

 


Antonio Donghi  (1897-1953) - Il giocoliere, 1936




Uma fotografía de Mário Rui Queiro

 


Mário Rui Queiro - Stolen, 2011



Alceo y Vicente Núñez

 

XVI

De rosas nunca vestiré tu cuerpo
ni el dulce mosto volverá a mis labios.
Si granjearme supe vuestras dádivas,
llorad conmigo, pues Lavinio ha muerto.

Vicente Nuñez, Teselas para un mosaico (1985)



 



Ya toca emborracharse; sin medida
todo el mundo a beber: ¡Mírsilo ha muerto!

Alceo / Αλκαίος (fl. c. 600 a.C.)


En El ala y la cigarra.  Fragmentos de la poesía arcaica griega no épica. Traducción de Juan Manuel Rodríguez Tobal. Edición bilingüe. Poesía Hiperión, 2005




Ahora es cuando hay que embriagarse
bebiendo hasta perder el tino,
pues que Mirsilo ya está muerto.


Líricos griegos arcaicos. Traducción de Juan Ferraté. Edición bilingüe. 1ª ed. 1968. Acantilado, Segunda reimpresión: 2020.



(Fotografía: Busto en el Museo Nacional de Nápoles, fotografía de William McClung)




29 de mayo de 2026

Aris Dikteos - La Poesía

 

LA POESÍA

Pero tú, Poesía,
que vestiste una vez nuestra desnuda embriaguez,
cuando tiritábamos y no teníamos qué ponernos,
cuando soñábamos, porque no existe otra vida que vivir
¿no habrá ya nubes para que viaje nuestra ilusión?
¿no habrá ya cuerpos para que viaje nuestro amor?
Pero tú, Poesía,
que no puedes ser encerrada en formas,
pero tú, Poesía,
que no podemos tocar con la palabra, tú,
última huella de la presencia de Dios entre nosotros,
salva esta hora postrera del hombre,
la más sombría y la más desesperada,
en que la Muerte,
la Soledad,
el Silencio,
lo están aguardando en un instante futuro.

Aris Dikteos


(Leído en el blog Poetas del mundo



Aris Dikteos, pseudonimo di Konstantinos Constanturakis (Κώστας Κωνσταντουλάκης; Iràklion, 1919 – Atene, 1983), è stato un critico letterario, traduttore e poeta greco.


Η ΠΟΙΗΣΗ

Μὰ ἐσὺ Ποίηση
ποὺ ἔντυνες μία φορὰ τὴ γυμνὴ μέθη μας
ὅταν κρυώναμε καὶ δὲν εἴχαμε ροῦχο νὰ ντυθοῦμε
ὅταν ὀνειρευόμαστε, γιατί δὲν ὑπῆρχε ἄλλη ζωὴ νὰ ζήσουμε
δὲ θὰ ὑπάρξουν πιὰ σύννεφα γιὰ νὰ ταξιδέψουμε
τὴ ρέμβη μας;
δὲ θὰ ὑπάρξουν πιὰ σώματα γιὰ νὰ ταξιδέψουμε τὸν ἔρωτά μας;
Μὰ ἐσὺ Ποίηση
ποὺ δὲν μπορεῖς νὰ κλειστεῖς μέσα σὲ σχήματα
μὰ ἐσὺ Ποίηση
ποὺ δὲ μποροῦμε νὰ σ᾿ ἀγγίξουμε μὲ τὸ λόγοἐσὺ
τὸ στερνὸ ἴχνος τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ ἀνάμεσά μας
σῶσε τὴν τελευταία ὥρα τούτη τοῦ ἀνθρώπου
τὴν πιὸ στυγνὴ καὶ τὴν πιὸ ἀπεγνωσμένη
ποὺ ὁ Θάνατος ποὺ ἡ Μοναξιὰ ποὺ ἡ Σιωπὴ
τὸν καρτεροῦν σὲ μία στιγμὴ μελλούμενη

Άρης Δικταίος


Una fotografía de Georgia Ponirakou

 


Georgia Ponirakou / Γωγώ Πονηράκου - Sin título, 2012



28 de mayo de 2026

Dos poemas de Gil de Biedma

 

LA CALLE PANDROSSOU

Bienamadas imágenes de Atenas.

En el barrio de Plaka,
junto a Monastiraki,
una calle vulgar con muchas tiendas.

Si alguno que me quiere
alguna vez va a Grecia
y pasa por allí, sobre todo en verano,
que me encomiende a ella.

Era un lunes de agosto
después de un año atroz, recién llegado.
Me acuerdo que de pronto amé la vida,
porque la calle olía
a cocina y a cuero de zapatos.


Malraux y Gustavo Durán en 1937


PARA GUSTAVO, EN SUS SESENTA AÑOS

Algo de tu pasado, me dijiste
que yo te devolvía.

Horas alegres de los años veinte,
conversaciones, risas
que en tu memoria son la juventud,
la camaradería
—músicos y poetas— de tu generación,
por la guerra esparcida.

Yo dije que lo bueno entre los dos
y lo raro —tú ya te divertías
antes de yo nacer—, es que aprendimos
la historia de la vida
en distinto ejemplar de un solo libro.
Y que hemos hecho guardia en la misma garita.

De viva voz, entonces,
no me atreví a decir que en ti veía
algo de mi futuro,
por miedo a una respuesta demasiado íntima.
Hoy —desde lejos— ya puedo ser sincero
y egoísta,

añadiendo: goza por muchos años,
sé feliz todavía.


Jaime Gil de Biedma 


Poemas postumos (1966), en Coleccion particular, Seix Barral. Primera edición, 1969



Gustavo Durán (Barcelona, 1906 - Alones, Creta, 1969)



27 de mayo de 2026

Arquíloco

 

Fr. 582 P
Es un don sin peligro el del silencio.


Fr. 595 P.
Ni un soplo de los vientos salió entonces
que con temblor de hojas perturbara
aquella voz de miel que iba buscando
en oídos mortales su acomodo.

Arquíloco


El ala y la cigarra (Fragmentos de la poesía arcaica griega no épica). Traducción de Juan Manuel Rodríguez Tobal. Edición bilingüe. Ediciones Hiperion, 2005.



Autorretratos de Ernst Ludwig Kirchner

 

Selbstporträt in der Atelierwohnung in Berlin-Friedenau (1913-15)


Selbstbildnis mit Zigarette, 1915


Selbstporträt, 1919



Una fotografía de Zee Nunes

 



© Foto de Zee Nunes/Vogue Brasil. Dona Vânia com a filha Gisele Bündchen. Rio Grande do Sul, Brasil, 2018.



Lauren Bacall, por Herman Landshof y Ruth Orkin

 

Lauren Bacall, por Herman Landshoff, New York, 1945



Lauren Bacall

American postcard by Rizzoli International Bookstore, New York, 1984.

Photo: Ruth Orkin. Caption: Lauren Bacall at the St. Regis, NYC, 1950.


(Truus, Bob & Jan too!, en Flickr)



Dos aforismos de Macedonio Fernández

 

Acepta jovialmente tu lote de ridículo y antipatía.

                               *

Risa oída y contagiada. Risa de sí mismo. Reírse del ridículo propio.


Macedonio Fernández  



Disparos al aire. Antología del aforismo en Hispanoamérica (Hiram Barrios). Ediciones Trea, 2022



26 de mayo de 2026

José Luis Gallero - mágica

 

mágica 

Sobre la alfombra, un lápiz. En la mágica oscuridad, un cuaderno.


José Luis Gallero


88 fragmentos. Los cuadernos del vacío, 2003. Reeditado como 88 fragmentos + 22 esquirlas, Dosparedesy1puente, 2019



Una fotografía de Eleanna Kounoupa



Eleanna Kounoupa / Ελεάννα Κούνουπα - Σιάτιστα / Siátista, Δυτική Μακεδονία / Macedonia occidental, 2011



Angelikí Sidirá - Nísyros

 

NÍSYROS

Estas casas en ruinas
viajan cuando la luna está llena.
Sus chimeneas
se parecen a las de barcos encantados
que se avivan y echan
un humo extraño.
Es el aliento de los emigrados
sujeto a las paredes
que se evapora y se eleva
a una muda e impetuosa llamada.
Y aquella cortinita olvidada
como pañuelo de despedida
ondea en el oscuro horizonte.

Cuando la luna está llena
estas casas en ruinas viajan.
Van y anclan
en las almohadas de los emigrados
y sus sueños enloquecen.
Por eso también los emigrantes isleños
saltan muchas veces a su sueño
y luego luchan
por prestar oídos al mar
para poderse dormir de nuevo.

Angelikí Sidirá



(Traducción de Virginia López Recio en La raíz invertida)



ΝΙΣΥΡΟΣ

Αυτά τα ερειπωμένα σπίτια
όταν γεμίσει το φεγγάρι ταξιδεύουνε.
Οι καμινάδες τους
μοιάζουν φουγάρα
στοιχειωμένων καραβιών
που ζωντανεύουνε και βγάζουνε
έναν καπνό παράξενο.
Είναι οι ανάσες των ξενιτεμένων
κρατημένες στους τοίχους
που εξατμίζονται και υψώνονται
σε μια βουβή, παράφορη επίκληση.
Κι εκείνο το ξεχασμένο κουρτινάκι
σαν μαντίλι αποχαιρετισμού
ανεμίζει στον σκοτεινό ορίζοντα.

Όταν γεμίσει το φεγγάρι
αυτά τα ερειπωμένα σπίτια ταξιδεύουνε.
Πηγαίνουνε κι αράζουν
στα μαξιλάρια των ξενιτεμένων
και τα όνειρά τους ξετρελαίνουνε.
Γι’ αυτό και οι απόδημοι νησιώτες
πολλές φορές στον ύπνο τους τινάζονται
κι ύστερα αγωνίζονται
ν’ αφουγκραστούν τη θάλασσα,
για να μπορέσουνε να κοιμηθούνε πάλι.

Αγγελική Σιδηρά


(Texto griego en Andro)


25 de mayo de 2026

Dos aforismos de Erika Martínez

 

Pensar con los ojos, ver hacia el pensamiento.

                                   *

Asistimos a la muerte ajena como a un eclipse.


Erika Martínez

(Jaén, 1979)



Una fotografía de Matías Brea

 


Matías Brëa - Bang!, 2014



Josefa Parra - Profanaciones

 

PROFANACIONES 

Dios te salve, Señora de los ojos tristísimos,
llena eres de gracia, el Amor es contigo.
Bendita tú eres entre todas las mujeres,
entre las potestades, ángeles y luciérnagas,
y bendito es el fruto que tu vientre me ofrece
como una rosa tibia y desvalida.

Salve,
Señora de los pechos de sedosos estigmas,
llena de resplandores de la carne. Contigo
es el fuego celeste que me arrasa. Bendita
eres todos los días con sus noches. Bendita
la herida de tu nombre clavándose en mis versos.

Josefa Parra  


(Jerez de la Frontera, 1965)


(Poesía Virtual)



George Telfer Bear - Retrato con naturaleza muerta

 



George Telfer Bear (1876-1973) - Portrait with Still Life, 1970


Una obra de Maurice Millière

 


Maurice Millière (1871–1946) - La lecture, 1912

 


24 de mayo de 2026

Otto Dix - Dos retratos de Mutzli

 

Otto Dix (1891 - 1969) - Mutzli (Bildnis Martha Dix), 1924


Mutzli II (Frau Dix), 1924


August Sander (1876-1964) - Der Maler Otto Dix und seine Frau Martha, c. 1925-26, printed 1991.







23 de mayo de 2026

Unas fotografías de Ricardo Rangel

 

Modelo de olhos tristes, 1962


No afago da noite, 1970


B.B. da rua Araujo, 1970



«With Euro-Afro-Asian roots, Ricardo Achiles Rangel was born in Lourenço Marques, now Maputo, in 1924. He died in 2009.» (Afronova)





Marilyn Monroe, por Eve Arnold y Murray Garrett

 

Eve Arnold -  Marilyn Monroe, 1955


 

Marilyn Monroe, retratada por Murray Garrett en 1955



«Um 1955»

 



En algún lugar de Alemania en torno a 1955



Dos fotografías de Aram Alban

 

Model, c. 1930


Model with doll, c. 1930


Aram Alban was born on July 30, 1883 in Constantinople, Turkey. His parents were Armenian, but Alban was raised and educated in Constantinople and Cairo. He left school to work as the assistant to a photographer in Cairo. After this apprenticeship, Alban went first to Milan (he apparently admired Italian portraitist Gustavo Bonaventura) and then to Brussels, where he took portraits.  (...)  He died in Cairo on March 4, 1961. 

(Artsy)







Hans Memling - Tommasi di Folco Portinari; Maria Portinari

 


Restored: Hans Memling - Tommasi di Folco Portinari; Maria Portinari (Maria Maddalena Baroncelli), ca. 1470



(transparentiball)

22 de mayo de 2026

Yorgos Sarandaris - El ruiseñor

 

EL RUISEÑOR

El sendero huele a palmas
Y el rostro del sol
Es una esperanza 
Que desciende
Nuestra alegría no tiene amarguras
Es cálida incluso sin el sol
Como el ruiseñor que nos acompaña

Yorgos Sarandaris


Antología de la poesía neohelénica. La generación de 1930. Selección, traducción y prólogo de José Antonio Moreno Jurado. Los libros de la frontera. Colección El bardo, 1987 [edición no bilingüe]


Τ’ΑΗΔΟΝΙ

Το μονοπάτι μυρίζει πασχαλιές
Κι είναι το πρόσωπο του ήλιου
Μια ελπίδα
Που κατεβαίνει
Η δική μας χαρά δεν έχει πίκρα
Δίχως τον ήλιο είναι ακόμα ζέστη
Όπως τ' αηδόνι που έρχεται μαζί μας.

Γιώργος Σαραντάρης


(Κωνσταντινούπολη, 20 Απριλίου 1908 - Αθήνα, 25 Φεβρουαρίου 1941)


Walter de la Mare


There is a wind when the rose was.

Walter de la Mare



Leído en Poesía, de Jomi García Ascot, Pre-Textos, octubre 2025



__________________________________________________


Walter John de la Mare (1873 - 1956), fue un poeta, cuentista, ensayista, dramaturgo y novelista inglés. Es recordado principalmente en su patria por su poema The Listeners (1912). Fue considerado por Thomas Hardy uno de los poemas más importantes del siglo y que sigue siendo uno de los poemas que más a menudo se incluyen en las antologías de poesía inglesa.



Karmelo C. Iribarren y Yorgos Seferis

 

La indiferencia es necesaria para sobrevivir.  

Karmelo C. Iribarren 





¡Ah, si uno pudiera al menos vivir así, indiferente!

Α! να ζήσει κανείς τουλάχιστο έτσι, αδιάφορο.

Yorgos Seferis / Γιώργος Σεφέρης 




Diario de K., Editorial Renacimiento, 2ª ed. ampliada: abril 2016 y Mythistórima  Poesía completa. Traducción, prólogo y notas de Selma Ancira y Francisco Segovia, Galaxia Gutenberg/Círculo de Lectores, 2012



(Fotografía de Francisco Alvarez Bao / Franco D’Albao - Indiferente. Escultura de Igor Mitoraj. Vigo. 2006)


Una fotografía de Santi

 


Santi - ¿Es a mí?, 2013




Una fotografía de Danielle Pereira

 


Danielle Pereira - Chapada Diamantina, 2007



Una fotografía de Lucien Clergué

 



Lucien Clergué (1934 - 2014) - Draga in a polka dot dress, 1957



Dos fotografías de Bill Yates

 



© Bill Yates - Sweetheart Roller Skating Rink - 1972-1973 - Six Mile Creek, Hillsborough County (Tampa) FL



21 de mayo de 2026

Manuel Neila, a propósito de Lichtenberg

 

Algunos aforismos contienen in nuce la sabiduría de un tratado. Así el de Lichtenmberg que reza: “Un libro es como un espejo: si un mono se asoma a él no puede ver reflejado a un apóstol”. Tal vez no sea ocioso señalar que el primero en asomarse a este espejo es el propio autor.

Manuel Neila


El silencio roto, Llibros del Pexe, 1998

______________________________________________________


Ein Buch ist ein Spiegel, wenn ein Affe hineinsieht, so kann kein Apostel heraus gucken.




Titos Patrikios - Circular

 

CIRCULAR

Me pregunto cómo nace
de la nada el deseo.

¿Cómo el deseo se convierte en amor,
cómo cambia el amor
en un recuerdo lejano?

Me pregunto cómo puede
desvanecerse el recuerdo 
en la nada.


Titos Patrikios


Τίτος Πατρίκιος (Αθήνα, 21 Μαΐου 1928) . Un año más, Χρόνια Πολλά, Κύριε Πατρίκιε!


ΚΥΚΛΙΚΟ


Άραγε πώς γεννιέται
από ένα τίποτα η επιθυμία;

Πώς η επιθυμία γίνεται έρωτας,
ο έρωτας πώς αλλάζει
σε μακρινή ανάμνηση;

Άραγε πώς μπορεί
η ανάμνηση να σβήνει
μες στο τίποτα;


Τίτος Πατρίκιος



(Versión de PLC)


Una fotografía de ~Kaumanek~

 


~Kaumanek~ -Tenos,Grecia, 2020  [Τήνος, Ελλάδα]



20 de mayo de 2026

Unos versos de Kostas Kariotakis

 

Στὸ σῶμα, στὴν ἐνθύμηση πονοῦμε.
Μᾶς διώχνουνε τὰ πράγματα, κι ἡ ποίησις
εἶναι τὸ καταφύγιο ποὺ φθονοῦμε.

Κώστας Καρυωτάκης



Nos duele el cuerpo, la memoria.
Las cosas nos rechazan, y la poesía
es el refugio que odiamos.

Kostas Kariotakis


Tiziano - Violante

 


Tiziano (1490-1576) - Violante (La Bella Gatta), 1515-18



Dos fotografías de Paul Strand

 

Afe Negble, Asenema, Ghana, 1964



Anna Attinga Frafra, Accra, Ghana, 1964




Paul Strand (1890 - 1976)




Robert Louis Stevenson


Todo lo que pido es el cielo sobre mi cabeza y el camino bajo mis pies.

Robert Louis Stevenson



Leído en Los caminos perdidos de África, de Javier Reverte (2002)


____________________________________________


All I ask, the heaven above.
And the road below me.



Poema The Vagabond, en Songs of Travel and Other Verses (1896)




Una fotografía de Konstantinos Karaiskos

 


Konstantinos Karaiskos / Κωνσταντίνος Καραΐσκος - Days of wine and roses, 2011 (Pefki, Attica, Ελλάδα)



19 de mayo de 2026

Carlo Gragnani con Pessoa

 

Le lettere d’amore si nutrono di lontananza.

Carlo Gragnani


*


Todas as cartas de amor são
Ridículas.
Não seriam cartas de amor se não fossem
Ridículas.

Também escrevi em meu tempo cartas de amor,
Como as outras,
Ridículas.

As cartas de amor, se há amor,
Têm de ser
Ridículas,

Mas, afinal,
Só as criaturas que nunca escreveram
Cartas de amor
É que são
Ridículas.

Quem me dera no tempo em que escrevia
Sem dar por isso
Cartas de amor
Ridículas.

A verdade é que hoje
As minhas memórias
Dessas cartas de amor
É que são
Ridículas.

(Todas as palavras esdrúxulas,
Como os sentimentos esdrúxulos,
São naturalmente
Ridículas).



Fernando Pessoa escribió este poema de Álvaro de Campos el 21 de octubre de 1935, cuarenta días antes de morir en Lisboa.



*CARTA XLI 

Exma. Senhora D. Ophelia Queiroz:

Um abjecto e miseravel individuo chamado Fernando Pessoa, meu particular e querido amigo, encarregou-me de comunicar a V. Exª —considerando que o estado mental d’elle o impede de communicar qualquer coisa, mesmo a uma ervilha secca (exemplo da obediência e da disciplina) — que V. Exª está prohibida de:

(1) pesar menos grammas,
(2) comer pouco,
(3) não dormir nada,
(4) ter febre,
(5) pensar no indivíduo em questão.

Pela minha parte, e como íntimo e sincero amigo que sou do meliante de cuja communicação (com sacrifício) me encarrego, aconselho V. Ex.a a pegar na imagem mental, que acaso tenha formada do individuo cuja citação está estragando este papel razoavelmente branco, e deitar essa imagem mental na pia, por ser materialmente impossivel dar esse justo Destino á entidade fingidamente humana a quem elle competiria, se houvesse justiça no mundo.

Cumprimenta V. Exª

Álvaro de Campos
eng. Naval


25/9/1929
ABEL


Un aforismo de Karl Kraus

 

Las calles de Viena están pavimentadas con cultura, las de otras ciudades con asfalto.

Karl Kraus


Dichos y contradichos (Karl Kraus), Traducción y notas de Adan Kovacsics. Editorial Minúscula, 2003 [edición no bilingüe]. Título original: Sprüche und Widersprüche, 1909.


Die Straßen Wiens sind mit Kultur gepflastert. Die Straßen anderer Städte mit Asphalt.


Unas fotografías de Peppermint_







Peppermint_ - (2006 y 2008)