Stamatis Polenakis - Despedida y regreso

DESPEDIDA Y REGRESO

Y debajo de una nota escrita aprisa, hablo
de la última frase que escribió en el margen
de su cuaderno Anna Magdalena Bach una tranquila
noche de verano del año 1752:

Recuerda recuerda oh alma mía
los años que pasaron como nubes.

Stamatis Polenakis

(Atenas, 1970)

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Και παρακάτω μια προχειρογραμμένη σημείωση, μιλώ
για την τελευταία φράση που έγραψε στο περιθώριο
του τετραδίου της η Άννα Μαγδαληνή Μπαχ μια ήσυχη
καλοκαιρινή νύχτα του έτους 1752:

Θυμήσου θυμήσου ω ψυχή μου
τα χρόνια που διάβηκαν σαν σύνεφα.

Σταμάτης Πολενάκης 

[Τα γαλάζια άλογα του Φραντς Μαρκ, 2006]

(Fuente)

 

Stamatis Polenakis - Ararat

 

ARARAT

Soñé que Ósip Mandelshtam regresa a Armenia. Es otra vida, más feliz. Incluso las víctimas, las innumerables víctimas han perdonado a los verdugos. Hoy es el día en el que incluso los innumerables muertos regresan. Incluso mis progenitores que alguna vez se pudrieron en los pozos y en las fosas con la cal de Armenia, hoy caminan sin miedo por los campos en flor. Madres vuelven a encontrar a sus hijos perdidos. Lágrimas de alegría ahogan a este inocente, mundo recién nacido. Soñé que todo comienza desde el principio. De la ceniza del poema saco una a una estas palabras.

Stamatis Polenakis 


Traducción de Virginia López Recio en La raíz invertida (12-2-2019) 

ΑΡΑΡΑΤ

Ονειρεύτηκα ότι ο Όσιπ Μαντελστάμ επιστρέφει
στην Αρμενία. Είναι μια άλλη, πιο ευτυχισμένη
ζωή. Ακόμα και τα θύματα, τα αναρίθμητα θύματα
έχουν συγχωρήσει τους δημίους. Σήμερα είναι
η μέρα που ακόμα και οι αναρίθμητοι
νεκροί επιστρέφουν. Ακόμα και οι πρόγονοί μου
που κάποτε έλιωσαν μέσα στα πηγάδια και στους
λάκκους με τον ασβέστη της Αρμενίας, σήμερα
περπατούν χωρίς φόβο στ` ανθισμένα λιβάδια.
Μητέρες ξαναβρίσκουν τα χαμένα παιδιά τους.
Δάκρυα χαράς πνίγουν αυτό τον αθώο,
νεογέννητο κόσμο. Ονειρεύτηκα ότι όλα
ξεκινούν από την αρχή. Από την τέφρα
του ποιήματος ανασύρω μια μια αυτές τις λέξεις.

Σταμάτης Πολεμάκης