Los espías
No temo a la corriente de los ríos, a la vigilancia ni a la espada
Solo a los ujieres
Y a las damas que espían
tu camino desde detrás de los cochecitos de bebé.
En cuanto a las arañas, me aterra su caminar silencioso
Y esa habilidad metafísica de permanecer en el techo
Observando con ojo oscuro tus pensamientos
Sin emitir el más mínimo sonido.
Tasos Denegris
Flora brutal Selección de poemas. Traducción de Pedro Mateo. Servicio de Publicaciones, Centro de Ediciones de la Universidad de Málaga, 2000
Οι κατασκοποι
Δεν φοβάμαι το ρεύμα των ποταμών την αγρύπνια και το λεπίδι
Μόνον τους κλητήρες
Και τις κυρίες που πίσω από καρότσια νηπίων κατασκοπεύουν
στο διάβα σου.
Όσο για τις αράχνες τρομάζω το σιωπηλό τους περπάτημα
Κι εκείνη τη μεταφυσική ικανότητα να στέκονται στο ταβάνι
Παρακολουθώντας με σκοτεινό μάτι τη σκέψη σου
Δίχως να βγάζουν τον παραμικρό ήχο
φωνής.
Τάσος Δενέγρης
