Fotografía de Herr_Mueller - The Good Life #1
Mostrando entradas con la etiqueta María Lainá/Μαρία Λαϊνά. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta María Lainá/Μαρία Λαϊνά. Mostrar todas las entradas

17 de julio de 2026

Dos versos de María Lainá

 

Sólo una conciencia inmadura confunde
el placer del paladar con la belleza de la vista.

María Lainá



Μόνο μια άγουρη συνείδηση μπερδεύει 
τη νοστιμιά της γεύσης με την ομορφιά της όρασης.

Μαρία Λαϊνά




Los estuches de las celulas. Poemas 1972-2003. Traducción de María López Villalba, Obdulia Castillo y Aurora Luque. Edición bilingüe. Centro de Ediciones de la Diputación de Málaga, 2004


14 de julio de 2025

María Lainá - Por parejas

 

POR PAREJAS 

Lo oscuro no es la luz
pero le pertenece
como la soledad no es el amor
y sin embargo lo mira de frente
con ojos bien abiertos

Con ojos bien abiertos
en lo oscuro
el amor acecha
nuestra soledad.

María Lainá



De su libro Cambio de paisaje (Αλλαγή τοπίου, 1972), en Los estuches de las celulas. Poemas 1972-2003. Traducción de María López Villalba, Obdulia Castillo y Aurora Luque. Edición bilingüe. Centro de Ediciones de la Diputación de Málaga, 2004



Ανά Ζεύγη

Το σκοτάδι δεν είναι φως
όμως ανήκει σ’ αυτό
όπως η μοναξιά δεν είναι έρωτας
κι όμως τον αντικρίζει
μ’ ορθάνοιχτα μάτια.

Μ’ ορθάνοιχτα μάτια
μες στο σκοτάδι
ο έρωτας παραμονεύει
τη μοναξιά μας.

Μαρία Λαϊνά



15 de febrero de 2025

María Lainá - Erosión

 

Erosión   

Tiempo
y gotas sigilosas
y paciencia 
y una vida más 
y otra.

María Lainá



De su libro Cambio de paisaje (Αλλαγή τοπίου, 1972), en Los estuches de las celulas. Poemas 1972-2003. Traducción de María López Villalba, Obdulia Castillo y Aurora Luque. Edición bilingüe. Centro de Ediciones de la Diputación de Málaga, 2004



Διάβρωση    


Καιρός 
και σιγανές σταγόνες
κι υπομονή
κι ακόμα μια ζωή 
κι ακόμα μια

Μαρία Λαϊνά



27 de diciembre de 2024

María Lainá - Paisajes

 

Paisajes

Hay hombres que sólo esperan
no son poetas
no fueron nunca revolucionarios
ninguna luz atraen hacia sí
y de vez en cuando un retazo de nube
pasa por encima de su corazón
y lo oculta.

María Lainá


De su libro Cambio de paisaje (Αλλαγή τοπίου, 1972), en Los estuches de las celulas. Poemas 1972-2003. Traducción de María López Villalba, Obdulia Castillo y Aurora Luque. Edición bilingüe. Centro de Ediciones de la Diputación de Málaga, 2004 



Υπάρχουν άνθρωποι που μόνο περιμένουν
Δεν είναι ποιητές
Δεν έγιναν ποτέ επαναστάτες
Κανένα φως δεν παρασύρουν προς το μέρος τουςa
Και πού και πού ένα κομμάτι σύννεφο
Περνάει πάνω απ' την καρδιά τους
Και την κρύβει

Μαρία Λαϊνά


(María Lainá — Patras, 1947 —  falleció el 27 de diciembre de 2023 en Atenas)


23 de agosto de 2024

María Lainá - No siempre

 

NO SIEMPRE

Desprecio la poesía
no siempre
cuando la sangre palpita en las paredes
cuando en el suelo se rompen las vasijas
y se deslía la vida
como una bobina
escupo mi tristeza y por completo
desprecio la poesía
cuando los colores me atormentan el alma
los azules naranjas y amarillos
me guardo el odio y tranquilamente
desprecio la poesía
cuando en mi estómago se zambulle
el buzo de tus ojos

Además
no siempre
desprecio la poesía
cuando la siento como una ambición amable

raro hallazgo
en un mullido banco de una sala futura.

María Lainá


De su libro Cambio de paisaje (1972), en Los estuches de las celulas. Poemas 1972-2003. Traducción de María López Villalba, Obdulia Castillo y Aurora Luque. Edición bilingüe. Centro de Ediciones de la Diputación de Málaga, 2004






3 de mayo de 2024

María Lainá - «Guárdate de esa mujer oscura…»

 

Guárdate de esa mujer oscura
porque galopa delante de ti.

María Lainá
 

Φυλάξου απ'αυτή τη σκοτεινή γυναίκα
γιατί μπροστά σου καλπάζει.

Μαρία Λαϊνά



De su libro Miedo rosado/Ρόδινος φόβος (1992), en Los estuches de las celulas. Poemas 1972-2003. Traducción de María López Villalba, Obdulia Castillo y Aurora Luque. Edición bilingüe. Centro de Ediciones de la Diputación de Málaga, 2004 


13 de diciembre de 2023

María Lainá - El enemigo del poeta

 

EL ENEMIGO DEL POETA

Bajo despacio
de repente me río sin querer
siempre me río
entro a la izquierda en la cocina vacía
abro los cuatro postigos de la ventana que da al este
me siento a la mesa con manzanas desperdigadas
me voy ensimismando a solas.

A solas disfruto de las horas del alba.

María Lainá



Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Κατεβαίνω σιγά
γελάω ξαφνικά χωρίς να το θέλω
πάντα γελάω
μπαίνω αριστερά, στην άδεια κουζίνα
ανοίγω το τετράφυλλο παράθυρο προς την ανατολή
κάθομαι στο τραπέζι με τα σκόρπια μήλα
ξεχνιέμαι μονάχη

Μονάχη χαίρομαι τις ώρες της αυγής.

Μαρία Λαϊνά



De su libro Miedo rosado (Ρόδινος φόβος, 1992), en la antología Los estuches de las células. Poemas 1972-2003. Traducción de María López Villalba, Obdulia Castillo y Aurora Luque. Edición bilingüe. Servicio de publicaciones, Centro de ediciones de las Diputaciones de Málaga, 2004