Nicos Cavadías - Calima

 

CALIMA

Cayó ayer la calima por la tarde
─habíamos perdido el barco guía─
y tú llegaste sin que te esperase
a verme en la cabina del timón.

Blanquísimo vestías, empapada.
Trencé de cabos todos tus cabellos.
Porque en algún lugar, en Port Pegasus,
siempre llueve en esta estación del año.

El fogonero está espiando
con sus dos pies atados en cadenas.
No mires nunca el mástil en lo alto
cuando hay tormenta. Te marearás.

Blasfema el contramaestre por el tiempo
y porque aún está lejos Tocopilla.
Mejor el periscopio y los torpedos
que seguir esperando con angustia.

¡Vete! Lo tuyo no es el mar, es tierra firme.
Viniste para verme y no me viste
desde la media noche sigo ahogado
a mil millas allende las Hébridas.

Nicos Cavadías


Primer poema de su libro Calima (Πούσι, 1947). Leído en La Cruz del Sur. Poesía completa. Introducción, traducción y notas de David Fernández de la Fuente, Alianza Editorial, 2021 [edición no bilingüe]



ΠΟΥΣΙ

Έπεσε το πούσι αποβραδίς
-το καραβοφάναρο χαμένο-
κ’ έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μες στην τιμονιέρα να με δεις.

Κάτασπρα φοράς κ’ έχεις βραχεί,
πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου.
Κάτου στα νερά του Port Pegassu
βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή.

Μας παραμονεύει ο θερμαστής
με τα δυο του πόδια στις καδένες.
Μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες
με την τρικυμία: θα ζαλιστείς.

Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό
κ’ είναι αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα.
Από να φοβάμαι και να καρτερώ
κάλλιο περισκόπιο και τορπίλλα.

Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη.
Ήρθες να με δεις κι όμως δε μ’ είδες.
Έχω απ’ τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια πέρ’ απ’ τις Εβρίδες.

Νίκος Καββαδίας

(El día que fui a recoger a la librería el libro de Nicos Cavadías que había encargado, fue desgraciadamente "especial": 24 de febrero de 2022. Ese día Rusia invadió Ucrania. Han pasado ya tres años y el panorama actual es desolador.)

Nicos Cavadías - Lista negra

 

LISTA NEGRA

De algunos capitanes ingleses cincuentones
pasó la juventud en el puente de mando.
Guardias agotadoras observando los faros,
haciendo extrañas cuentas de tiempos y distancias,
tanto que solamente en navegar pensaban.
Pero bien por cansancio o por darse al alcohol,
expulsaron a algunos, perdieron su diploma.
En una «lista negra» inscritos, un papel
les dieron para que fueran contramaestres.
Y ellos, por cansancio o bien por amargura,
quedaron en sus puertos, no zarparon jamás.

Conozco capitanes ingleses cincuentones
de uniformes de oro ajados, bebedores
que rondan todo el día los bares, se emborrachan,
mascan chicle, maldicen, gritan, al suelo escupen…
Pero cuando atardece y los barcos se van,
cuando hacia atrás maniobran en las aguas del puerto,
llegan y juzgan tercos todas las maniobras.
A veces se pelean, y llega a sacar
cuchillos marineros y oxidados de Sheffield.
Se los clavan y mueren sobre bolas de yute
y sobre sacos llenos de especias de Penang.

Nicos Cavadías


La Cruz del Sur. Poesía completa. Introducción, traducción y notas de David Hernández de la Fuente. Alianza editorial, 2021 [edición no bilingüe]



Μαύρη λίστα

Είναι κάτι μεσόκοποι καπεταναίοι Εγγλέζοι,
που φάγανε τα νιάτα τους στις γέφυρες απάνω,
σε βάρδιες εξαντλητικές, κοιτώντας τα φανάρια,
σε θεωρίες παράξενες για στίγματα, για μήκη,
που όλη στο νου τους κλείσανε τη ναυτική επιστήμη.
Μα θες από την κούραση ή απ' το πολύ που επίναν
έπεσαν έξω, το μεγάλο δίπλωμά τους πήραν,
στη «Μαύρη Λίστα» γράφτηκαν κι ένα χαρτί τους δώσαν,
ένα χαρτί που δίνουνε μονάχα στους λοστρόμους.
Και τότε αυτοί, από κούραση κι από πικρία γιομάτοι,
στις πολιτείες τους μείνανε και δεν εξαναφύγαν.

Ξέρω κάτι μεσόκοπους Εγγλέζους καπετάνιους,
αλκολικούς, με τις χρυσές που σχίστηκαν στολές τους,
που όλη τη μέρα μες στα μπαρ γυρίζουνε και πίνουν,
τσίκλα μασάν, αισχρολογούν, φωνάζουν, φτύνουν χάμω,
μα σαν βραδιάσει κι αρχινάν να φεύγουν τα καράβια,
κάνοντας μέσα στα νερά του λιμανιού μπρος πίσω,
βγαίνουν αυτοί και κρίνουνε με πείσμα τις μανούβρες.
Πολλές φορές μαλώνουνε, παίζουν γροθιές και βγάζουν
κάτι μαχαίρια ναυτικά του Σέφιλντ σκουριασμένα.
χτυπιούνται και πεθαίνουνε πάνω σε μπάλες κάμποτ
η σε τσουβάλια απ' το Penang μπαχαρικά γιομάτα.

Νίκος Καββαδίας

Nicos Cavadías - Yo amo

 

Yo amo

Yo amo lo que es triste en este mundo.
Los ojos turbios, la gente enferma,
los árboles desnudos, los parques solitarios.
Las ciudades muertas, los lugares oscuros.
Los caminantes torvos bajo el peso de un saco
que marchan hacia un muy lejano país,
los músicos ciegos en calles bulliciosas.
Los pobres, los impíos, los que sienten el hambre.
Las pálidas muchachas que esperan sin cesar
al caballero andante que vieron en sus sueños,
que aparezca desde lo hondo de un camino sin fin.
Los cisnes que se duermen sobre el plumaje blanco,
los barcos que parten hacia los nuevos viajes
y no saben si algún día a casa volverán.
Yo los amo, y me querría marchar con ellos.
Para nunca más volver.
Yo amo a las mujeres bellas que lloran,
que miran lejos, que miran tristes...
Yo amo en este mundo lo que está llorando
porque se parece a mí

Nicos Cavadías


Poema publicado como Petros Valjalas [Πέτρος Βαλχάλας] en la revista de la Gran Enciclopedia Griega [Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια] de 10/03/1929, 173, p. 103.

La Cruz del Sur (Nicos Cavadías) Introduccion y notas de David Fernandez de la Fuente, Alianza Editorial, 2021 [edición no bilingüe]



Αγαπάω

Αγαπάω τ’ ό,τι θλιμμένο στον κόσμο,
Τα θολά τα ματάκια, τους άρρωστους ανθρώπους,
Τα ξερά, γυμνά δέντρα και τα έρημα πάρκα,
Τις νεκρές πολιτείες, τους τρισκότεινους τόπους.
Τους σκυφτούς οδοιπόρους που μ’ ένα δισάκι
Για μια πολιτεία μακρινή ξεκινάνε.
Τους τυφλούς μουσικούς των πολύβουων δρόμων,
Τους φτωχούς, τους αλήτες, αυτούς που πεινάνε
Τα χλωμά τα κορίτσια που πάντα προσμένουν
Τον ιππότη που είδαν μια βραδιά στο όνειρό τους
Να φανεί απ τα βάθη του απέραντου δρόμου
Τους κοιμώμενους κύκνους πάνω στ’ ασπροφτερό τους
Τα καράβια που φεύγουν για καινούρια ταξίδια
Και δεν ξέρουν καλά αν θα γυρίσουν ποτέ πίσω
Αγαπάω, και θα θελα μαζί τους να πάω,
Κι ούτε πια να γυρίσω
Αγαπάω τις κλαμένες, ωραίες γυναίκες
Που κοιτάνε μακριά, που κοιτάνε θλιμμένα.
Αγαπώ σε τούτον τον κόσμο ό,τι κλαίει
Γιατί μοιάζει με μένα.

Νίκος Καββαδίας