Fotografía de Herr_Mueller - The Good Life #1
Mostrando entradas con la etiqueta Carpeta - Mundo Grecolatino. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Carpeta - Mundo Grecolatino. Mostrar todas las entradas

27 de agosto de 2026

Jorge Luis Borges - Laberinto

 

LABERINTO     

No habrá nunca una puerta. Estás adentro
y el alcázar abarca el universo
y no tiene ni anverso ni reverso
ni externo muro ni secreto centro.
No esperes que el rigor de tu camino
que tercamente se bifurca en otro,
que tercamente se bifurca en otro,
tendrá fin. Es de hierro tu destino
como tu juez. No aguardes la embestida
del toro que es un hombre y cuya extraña
forma plural da horror a la maraña
de interminable piedra entretejida.
No existe. Nada esperes. Ni siquiera
en el negro crepúsculo la fiera.

Jorge Luis Borges


Elogio de la sombra (1969)



Silver drachm from Knossos, depicting the labyrinth. Greek, minted in Knossos, Crete, ca. 350-220 BCE. Silver (Fotografía de Stephen Chappell)



25 de agosto de 2026

Rafael - Cabeza de una musa

 


Rafael (1483-1520) - Testa di una Musa, c. 1490



«La Testa di una Musa di Raffaello Sanzio è un celebre cartone preparatorio a matita nera e carboncino su carta (circa 1508-1511), usato dal pittore per il volto della terza Musa a destra di Apollo nell'affresco del Parnaso in Vaticano. Nel dicembre 2009 è stato venduto da Christie's a Londra per la cifra record di 32,2 milioni di euro


12 de agosto de 2026

Safo - «¡Sal de Creta y ven a este templo...!»

 

¡Sal de Creta y ven a este templo
sagrado, en donde por ti esperan,
un huerto riente de manzanos
y altares que huelen a incienso,

y donde el agua fresca arrulla
entre las ramas, y sombrean
rosales el lugar, y cae
sopor de las hojas que tiemblan;

y donde un rado en el que pacen
caballos, da flores del tiempo
de primavera, y donde el aire
sopla con dulzura .        .          .

ven aquí, Cipria, .        .          .
y en estas copas de oro vierte,
graciosamente, adicionándolo
a nuestro festival, el néctar!

Safo



Líricos griegos arcaicos (Juan Ferraté), Acantilado, 2020 [otras dos ediciones en 1968 y 1991]


Dos Safos decimonónicas


Léopold Burthe (1823-1860) - Sapho Playing the Lyra, 1849

 

Alexandre Isailoff (1869-1944) - Sappho (also known as Sappho on the Lefkada's Cliff), 1889



Carilda Oliver Labra - Imitando una oda de Safo

 

IMITANDO UNA ODA DE SAFO

¡Feliz quien junto a ti por ti suspira!
¡Quien oye el eco de tu voz sonora!
¡Quien el halago de tu risa adora
y el blando aroma de tu aliento aspira!

Ventura tanta —que envidioso admira
el querubín que en el empíreo mora,
el alma turba, al corazón devora,
y el torpe acento, al expresarla, espira.

Ante mis ojos desparece el mundo,
y por mis venas circular ligero
el fuego siento del amor profundo.

Trémula, en vano resistirte quiero...
De ardiente llanto mi mejilla inundo,
¡Deliro, gozo, te bendigo y muero!

Carilda Oliver Labra


2 de agosto de 2026

Artemisa

 


Mytilene Artemis Statue of Artemis Goddess of the moon, forest and hunting.

(Fotografía de Egisto Sani)


White marble. Height including plinth: 107 cm. Roman Copy from Mytilene, Lesbos. Greek original last quarter 4th century BC. Istanbul, Archaeological Museum



31 de julio de 2026

Un aforismo de Hipócrates


La vida es corta, la ciencia extensa, la ocasión fugaz, la experiencia insegura, el juicio difícil. No solo es preciso hacer lo debido, sino que colaboren el enfermo, los presentes y las circunstancias.

Hipócrates



28 de julio de 2026

Braulio Ortiz Poole - Carpe diem

 

CARPE DIEM

A menudo ha irrumpido en tu memoria
ese campo al que escapabais los domingos,
ese campo
con un altivo eucalipto como guarda,
un caserón que jugaba con el eco
y unos perros que siempre tenían hambre.

Allí tu padre os mostraba con orgullo
la última variedad de algun naranjo
que habían incorporado aquellas tierras.
Recuerdas con qué emoción pelaba aquella fruta
y os daba a probar su carne dulce,
recuerdas
que aunque pusierais cuidado en el empeño
el zumo os cubría la mandíbula.

A menudo te viene aquella imagen
y te preguntas
si tu padre, que no pudo jubilarse,
que renunció a sus sueños por vosotros,
sabía que esa naranja, esa simple naranja,
era en su pequeñez la plenitud,
era toda la verdad que escondía el mundo.

Quizá
esa sea la lección que te trae el viento:
que en vez de fantasear con el futuro
hay que tomar la carne dulce, el jugo,
del momento en que vives.


Braulio Ortiz Poole


(Sevilla, 1974)



6 de julio de 2026

Dos tesoros romanos reencontrados

 

Tesori ritrovati: Venere pudica.


Tesori ritrovati: Coperchio di sarcofago romano.



Roma, Palazzo Barberini, Galleria Nazionale d'Arte Antica. Fotografías de Giovanni Rivetti, 2016


16 de junio de 2026

Alcmán

 

Fr. 582 P
Es un don sin peligro el del silencio.


Fr. 595 P.
Ni un soplo de los vientos salió entonces
que con temblor de hojas perturbara
aquella voz de miel que iba buscando
en oídos mortales su acomodo.

Alcmán


El ala y la cigarra (Fragmentos de la poesía arcaica griega no épica). Traducción de Juan Manuel Rodríguez Tobal. Edición bilingüe. Ediciones Hiperion, 2005.



_______________________________________________________

Alcmán (nominativo en griego antiguo: Ἀλκμάν / gen.: Ἀλκμᾶνος; Αλκμάν en neogriego) era un poeta griego coral lírico del siglo vii a. C. en Esparta. Es el representante más antiguo del canon de Alejandría de los nueve poetas líricos (los demás son Safo, Alceo, Anacreonte, Estesícoro, Íbico, Píndaro, Simónides de Ceos y Baquílides). Trataba temas de la mousikê, una actividad artística donde las jóvenes formaban parte en todas las grandes fiestas religiosas de las partenias (coros de vírgenes).




11 de junio de 2026

Catulo - «Me prometes, mi vida, que este amor…» (CIX)

 

CIX

Me prometes, mi vida, que este amor
será eterno y feliz entre nosotros.
¡Grandes dioses, que no prometa en vano!
Y que lo que ahora dice sea sincero
y sea de corazón,
para que sea posible que perdure
este lazo perenne de nuestro amor sagrado
por toda nuestra vida.

Catulo


Cincuenta poemas (Catulo) Selección, versión y notas de Aníbal Núñez. Visor, 1984 [edición no bilingüe]


CIX

Iucundum, mea uita, mihi proponis amorem
hunc nostrum inter nos perpetuumque fore.
di magni, facite ut uere promittere possit
atque id sincere dicat et ex animo,
ut liceat nobis tota perducere uita
aeternum hoc sanctae foedus amicitiae.





2 de junio de 2026

C. P. Cavafis - El dios abandona a Antonio

 

EL DIOS ABANDONA A ANTONIO

Cuando, de pronto, se deje oír a medianoche
el paso de una invisible comitiva,
con músicas sublimes y con voces,
tu suerte que cede, tus obras
malogradas, los planes de tu vida
que acabaron todos en quimeras, será inútil llorarlos.
Como el que está listo ya hace tiempo, como el valiente,
despídete de ella, de la Alejandría que se marcha.
Sobre todo, no te engañes, no digas que fue
un sueño, ni que se confundieron tus oídos;
no te rebajes a tan vanas esperanzas.
Como el que está listo ya hace tiempo, como el valiente,
como te corresponde por haber merecido tal ciudad,
quédate firme frente a la ventana
y escucha con emoción
—no con las súplicas y las quejas de los cobardes—
el rumor, cual un último deleite,
los sublimes instrumentos de la secreta comitiva,
y despídete de ella, de la Alejandría que pierdes.

                                                           (1911)

C.P. Cavafis


Poesía completa. C. P. Cavafis. Traducción, prólogo y notas de Juan Manuel Macías. Editorial Pre-Textos, Valencia, 2015 [edición bilingüe]


ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.

Κ. Π. Καβάφης




1 de junio de 2026

Horacio Castillo - Para ser recitado en la barca de Caronte


PARA SER RECITADO EN LA BARCA DE CARONTE

El paisaje es más hermoso de lo que habíamos imaginado:
estas murallas que caen a pico sobre nosotros,
aquel sol negro descendiendo sobre la laguna,
allá, a estribor, un arco iris que refracta la niebla.
Pero esta moneda de hierro entre los dientes,
este óbolo que debemos morder hasta el término del viaje,
cierra la boca que desea cantar.
Cantar para estas almas tristes sentadas en el banco,
mientras el cómitre marca con el látigo el compás,
mientras ordena remar sin interrupción,
cada vez más fuerte, cada vez más rápido, más lejos de la luz.

Horacio Castillo   

(1934 - 2010)

(En Hablar de poesía)


Charon.  Attic white-ground Lekythos ca 450 BC. Munich, Antikensammlungen (fotografía de Egisto Sani)



30 de mayo de 2026

Alceo y Vicente Núñez

 

XVI

De rosas nunca vestiré tu cuerpo
ni el dulce mosto volverá a mis labios.
Si granjearme supe vuestras dádivas,
llorad conmigo, pues Lavinio ha muerto.

Vicente Nuñez, Teselas para un mosaico (1985)



 



Ya toca emborracharse; sin medida
todo el mundo a beber: ¡Mírsilo ha muerto!

Alceo / Αλκαίος (fl. c. 600 a.C.)


En El ala y la cigarra.  Fragmentos de la poesía arcaica griega no épica. Traducción de Juan Manuel Rodríguez Tobal. Edición bilingüe. Poesía Hiperión, 2005




Ahora es cuando hay que embriagarse
bebiendo hasta perder el tino,
pues que Mirsilo ya está muerto.


Líricos griegos arcaicos. Traducción de Juan Ferraté. Edición bilingüe. 1ª ed. 1968. Acantilado, Segunda reimpresión: 2020.



(Fotografía: Busto en el Museo Nacional de Nápoles, fotografía de William McClung)




27 de mayo de 2026

Arquíloco

 

Fr. 582 P
Es un don sin peligro el del silencio.


Fr. 595 P.
Ni un soplo de los vientos salió entonces
que con temblor de hojas perturbara
aquella voz de miel que iba buscando
en oídos mortales su acomodo.

Arquíloco


El ala y la cigarra (Fragmentos de la poesía arcaica griega no épica). Traducción de Juan Manuel Rodríguez Tobal. Edición bilingüe. Ediciones Hiperion, 2005.



14 de mayo de 2026

Busto de Aristófanes

 


Bust of Aristophanes in the Uffizi Gallery, Florence, Italy. Head on a herm. 1st century AD. Large-grained marble with bluish veining. Inv. 1914 n. 372 Provenance: from the Villa Medici in Rome; entered the Uffizi in 1780.

(Fotografía de Alexander Mayatsky)


Aristófanes (en griego antiguo: Ἀριστοφάνης; Atenas, c. 445 a. C. - Atenas, c. 385 a. C.)



El gesto obsceno de levantar el dedo corazón, que muchos creerían contemporáneo, aparece ya en Las nubes, escrita cuatrocientos años antes de Cristo. En esa comedia un rústico al que le hablan de un verso dactílico (del griego: δάκτυλος [daáktylos] ‘dedo’) yergue el mayor y pregunta: "¿Cuál...? ¿Este?", con lo que seguramente despertó las risas del público.

(Wikipedia)


27 de abril de 2026

Charles Simic y el poema en prosa

 

El poema en prosa es una bestia mítica como la esfinge. Un monstruo hecho de prosa y poesía.

* * * * * * * * * *


El poema en prosa es como un perro que habla.


* * * * * * * * * *


El poema en prosa es fruto de dos impulsos contradictorios, prosa y poesía, y por tanto no puede existir pero existe. Se trata del único ejemplo que tenemos de cómo cuadrar un círculo. 

Charles Simic 


El monstruo ama su laberinto  Cuadernos. Vaso Roto Ediciones, 2015. Traducción de Jordi Doce (The Monster loves his Labyrinth: Notebooks, 2008)



Archaic Greek sculpture, 560 - 550 BC Athens, Keramikos, Museum 
(Fotografía de Egisto Sani)



16 de abril de 2026

Miguel Catalán

 

Nada en exceso: nada más difícil.

Miguel Catalán


Paréntesis vacío, 2018



Paréntesis vacío es uno de los tres libros inéditos de paradojas recopilados junto con los ya publicados en Suma breve   Pensamiento breve reunido (2001 - 2018), de Trea Ediciones, 2018


_______________________________________________


Μηδὲν ἄγαν (‘nada en exceso’) en el frontón del templo de Apolo en Delfos.