EL SABOR DE LA MUERTE
Estudiar la muerte en los libros
es un ejercicio escolar.
Medir sus golpes en las sienes de los hombres
es sólo una acción de aritmética.
La muerte no existe ni en las guerras,
ni en el veneno, ni en los estiletes.
Ni en los lechos nocturnos de los hospitales.
Existe en la mecha encendida
que, sólo en tus canales secretos,
avanza con paso lento desde aquel primer día.
Si pudieras sentir este paso,
tendrías la gracia del único sabor de la muerte.
Pero no sentirás la explosión.
Porque verías entonces que lo que llaman muerte
lleva tu propio rostro en su rostro.
Yorgos Vafópoulos
Antología de la poesía neohelénica. La generación de 1930. Selección, traducción y prólogo de José Antonio Moreno Jurado. Los libros de la frontera. Colección El bardo, 1987 [edición no bilingüe]
ΓΕΥΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ
Να μελετάς το θάνατο μες στα βιβλία,
είναι μια άσκηση σπουδής σε σεμινάριο.
Να μετράς τα χτυπήματά του στους κροτάφους των ανθρώπων,
άλλο δεν κάνεις παρά μια πράξη αριθμητικής.
Ο θάνατος δεν υπάρχει μήτε στους πολέμους,
μήτε στο δηλητήριο, μήτε στα στιλέτα.
Μήτε στους βραδινούς θαλάμους των νοσοκομείων.
Υπάρχει μες στην αναμμένη θρυαλλίδα,
που στα δικά σου μονάχα μυστικά κανάλια,
μ’ αργό βήμα προχωρεί, απ’ την πρώτη εκείνη μέρα.
Αν να αισθανθείς μπορέσεις τούτο το περπάτημα,
θα ’χεις τη χάρη της μόνης γεύσης του θανάτου.
Αλλά την έκρηξη δε θα την αισθανθείς.
Γιατί θα ’βλεπες τότε, αυτό που λένε θάνατο
να φορεί το δικό σου πρόσωπο στο πρόσωπό του.
Γιώργος Βαφόπουλος
