Yannis Yfantís - L’antichissima luce

 

L'ANTICHISSIMA LUCE

                                 poco antes de que se apague
                                 la antiquísima luz
                                          Pier Paolo Pasolini


No conocí al rey del rebaño, el hijo del sol.
Solamente vi su vellón una vez colgado de un antiguo árbol
mientras el anochecer
se ovillaba en la raíz del árbol como una serpiente.
Oh sagrada raza de los antiguos, oh luz.
Alcancé la antiquísima luz, la respiré.
Monté desnudo a caballo bajo los árboles del Gran Día,
comí moras, tomé leche, bailé,
jugue con el tranquilo, ágil, rizado, temible
príncipe de nuestras ovejas. Y he aquí
que se secaron todos los ríos, han huido
hacia el mar, y detrás
quedan sus guijarros, las montañas --
para que habiten cíclopes y soles.

Yannis Yfantís


(Raīna, Grecia, 1949)


(Versión de Horacio Castillo en Otra Iglesia Es Imposible) 



L’ANTICHISSIMA LUCE

                   «...λίγο πριν σβήσει το πανάρχαιο φως»
                                       (Πιερ Πάολο Παζολίνι)


Δε γνώρισα τον βασιλιά του κοπαδιού, τον γιο του Ήλιου.
Μονάχα τη δορά του είδα μια φορά στο αρχαίο δέντρο κρεμασμένη ενώ το απόβραδο
τυλίγονταν στη ρίζα του δεντρού σαν ένας δράκος.
Ω των αρχαίων ιερή φυλή, ω φως.
Πρόλαβα το πανάρχαιο φως· το ανάσανα.
Καβάλησα το άλογο γυμνός κάτω απ’ τα δέντρα της Μεγάλης Μέρας·
έφαγα μούρα, ήπια γάλα· χόρεψα·
έπαιξα με τον ήσυχο, το σβέλτο, το σγουρό, τον τρομερό
πρίγκιπα των προβάτων μας. Και να!
Στέρεψαν όλα τα ποτάμια, έχουν φύγει
κατά τη θάλασσα, και πίσω
μένουν τα όστρακά τους τα βουνά-
να κατοικούνται από Κύκλωπες και ήλιους.

Γιάννης Υφαντής