NEGRA SOMBRA
Cando penso que te fuches
negra sombra que me asombras,
ó pe dos meus cabezales
tornas facéndome mofa.
Cando maxino que es ida
no mesmo sol te me amostras
i eres a estrela que brila
i eres o vento que zoa.
Si cantan, es ti que cantas
si choran, es ti que choras
i es o marmurio do río
i es a noite, i es a aurora.
En todo estás e ti es todo
pra min i en min mesma moras,
nin me abandonarás nunca,
sombra que sempre me asombras.
Rosalía de Castro
Follas novas (1880)
NEGRA SOMBRA
Cuando pienso que te fuiste,
negra sombra que me asombras,
al pie de mis cabezales
tornas haciéndome mofa.
Cuando te imagino ida,
en el mismo sol te asomas,
y eres la estrella que brilla,
y eres el viento que ronca.
Si cantan, tú eres quien canta;
si lloran, tú eres quien llora;
y eres el rumor del río,
y eres la noche, y la aurora.
En todo estás y eres todo,
sólo para mí, en mí moras,
y no me dejarás nunca,
sombra que siempre me asombras.
(Traducción de F. Carantoña)
No hay comentarios:
Publicar un comentario