Katerina Gogou - «Nuestra vida son puñaladas…»

 

Nuestra vida son puñaladas
en sucios callejones sin salida
dientes podridos descoloridos slogans
un grave bestiario
olores de meadas y antisépticos
y esperma podrido. Carteles destrozados.
Arriba-abajo. Arriba-abajo, la calle Patisíon.

Nuestra vida es la Patisíon.
El Dixán que no contamina el mar
y el cantante Mitropanos entró en nuestra vida
y a él también nos lo tragó la Cisterna
como a las tías de culo alto.

Nosotros aquí.
Ansiosos viajamos durante toda la vida
por el mismo recorrido.
Humillación-soledad-desesperación. Y al contrario.
Vale. No lloramos. Hemos crecido.

Sólo cuando llueve
chupamos a escondidas nuestro dedo. Y fumamos.

Nuestra vida son
inútiles resollos
en huelgas concertadas con chivatos y coches de policía.
Por eso te digo.
La próxima vez que nos disparen
que no salgamos corriendo. Vamos a alinearnos.

No vendamos barato nuestro pellejo.
No. Llueve. Dame un cigarro.

Katerina Gogou 


16 Señales desde el frío. Traducción de Kostas Tsanakas & Juan Carlos Reche. Edición de Kostas Tsanakas, Juan Carlos Reche y David González. Ediciones Ropynol, Córdoba, 1999.


Η ζωή μας είναι σουγιαδιές
σε βρόμικα αδιέξοδα
σάπια δόντια ξεθωριασμένα συνθήματα
μπάσο βεστιάριο
μυρουδιές από κάτουρα αντισηπτικά
και χαλασμένα σπέρματα. Ξεσκισμένες αφίσες,
Πάνω κάτω. Πάνω κάτω η Πατησίων,

Η ζωή μας είναι η Πατησίων,
Το ROL που δεν ρυπαίνει τη θάλασσα
κι ο Μητροπάνος μπήκε στη ζωή μας
μας τον έφαγε η Δεξαμενή κι αυτόν
σαν τις ψηλόκωλες.

Εμείς εκεί,
Μια ζωή λιγούρια ταξιδεύουμε
την ίδια διαδρομή
Ξεφτίλα-μοναξιά-απελπισία. Κι ανάποδα,
Εντάξει. Δεν κλαίμε. Μεγαλώσαμε

Μονάχα όταν βρέχει
βυζαίνουμε κρυφά το δάχτυλό μας. Και καπνίζουμε,

Η ζωή μας είναι
άσκοπα λαχανητά
σε κανονισμένες απεργίες
ρουφιάνους και περιπολικά
Γι' αυτό σου λέω,
Την άλλη φορά που θα μας ρίξουνε
να μην την κοπανήσουμε. Να ζυγιαστούμε

Μην ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας, ρε
Mη. Βρέχει. Δώσ' μου τσιγάρο,