Fotografía de Herr_Mueller - The Good Life #1

15 de junio de 2026

Suzanne Valadon - Tres bailarinas

 


Suzanne Valadon (1865 - 1938) - Trois danseuses, 1916



Francisco Javier Irazoki - Portal 2

 

PORTAL 2

Cuando me instalé en París, hace diecinueve años, tuve un rincón íntimo en la parte alta de la vivienda. Bajo una claraboya grande y vieja que podía tocar con las manos, busqué las palabras para definirme. A las siete de la mañana, durante más de una década, me senté a la mesa de trabajo y mi nostalgia hizo más ruido que la ciudad adormecida a esa hora. En un ambiente matinal, sin otros sonidos exteriores que los de la lluvia esporádica sobre los cristales del tragaluz, nacieron tres libros aceptados y uno rechazado por el autor. Eran los tiempos del lápiz, la máquina de escribir y el ordenador fijo.

En los años recientes, gracias a los ordenadores portátiles, me he convertido en un escritor sin oficina estable. Generalmente elijo la planta baja del edificio. Cerca de la cocina, frente a una fachada acristalada que deja ver un patio de árboles de hoja perenne, glicinias y pájaros. Delante de mí viven los vecinos: el joven músico conversa con el pintor veterano, la redactora de una revista de moda escucha al tapicero. Lo principal de la estancia es la mesa. Larga, de madera exótica, compuesta de seis pies y dieciocho piezas encajadas en el tablero. Cada pieza puede sustraerse, entre risas de niños, del lugar que ocupa en el conjunto. Sobre ese mueble deposito la computadora, algún bolígrafo, escasos papeles. En la cabecera de enfrente, un frutero y la silla Hiperión, regalo de Jesús Munárriz.

La mesa fue fabricada por un pariente cercano. La hizo en un momento doloroso. Su esposa de veinticinco años se suicidó y él, para combatir una angustia invencible, quiso construir algo. Un objeto que reconstruyera la vida de su fabricante.

Más que un mueble, mi mesa es una enseñanza.


Francisco Javier Irazoki


Orquesta de desaparecidos, Hiperión, 2015




14 de junio de 2026

Celso Emilio Ferreiro - «Romance incompleto»

 

ROMANCE INCOMPLETO

Fuco Pérez sin segundo,
veciño de Gargamala,
viudo, maior de idade,
propietario dunha cabra
e dun terrón que produce
cinco ducias de patacas.
Fuco Pérez sin segundo,
furibundo iconoclasta,
pai dun neno engaranido
chantado diante a cabana.
Por teimoso inconformista
téñente fichado os gardas;
por herexe e descreído
póñenche a figa as beatas.
Fuco Pérez sin segundo
ninguén sabe o que che pasa.
Tes o día, tes a noite,
tes os paxaros da ialba,
tes as estrelas do ceo,
tes as rúas i as estradas.
Fuco Pérez sin segundo
¿qué che falta?...


Celso Emilio Ferreiro


Longa noite de pedra (1962)



Una fotografía de Riccardo Romano

 


Riccardo Romano - [the cycle of life ], 2011



Una fotografía de José Carlos Filizola

 



José Carlos Filizola - Cantagalo, 2010  (Cantagalo-Pavão-Pavãozinho)


[Cantagalo-Pavão-Pavãozinho (PPG) é um complexo de favelas localizado na Zona Sul do Rio de Janeiro, situado sobre o morro que divide os bairros nobres de Copacabana e Ipanema.]




Una fotografía de Paul Huf

 




Una instantánea de 1963 del fotógrafo danés Paul Huf (1924–2002)




Una fotografía de Max Dupain

 


Max Dupain (1911 - 1992) - Jean Lorraine, New South Wales, Australia, 1940